زخون خوردن اثرهای نمایان باز می ماندز آهو نافه، گفتار از سخن پرداز می ماند

زیک هشیار بزم میکشان افسرده می گرددبه اندک مایه ای، شیر از روانی باز می ماند

متاب از سختی ایام روی دل که آیینهچو گرداند زصیقل روی، بی پرداز می ماند

اگر این است حسن عاقبت مطلب روایان رابه مطلب می رسد هر کس زمطلب باز می ماند

مرو در خون صید لاغر من کز شکار منهمین مشت پری در چنگل شهباز می ماند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. رجا و خوف را در هیچ حال از کف مده صائبکه چون یک بال گردد مرغ از پرواز می ماند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets