Tanrıya qovuşmaq
Bakının siyasət burulğanındanQopub ürəyimlə qaldım baş-başa.Yovşanlı çöllərin ilıq havası,Rənglər şəlaləsi – boz dağlar,Yol üstəyalqız ağac,Sonra meşə adlıyaşıl tamaşa!..Hayana baxıram Tanrının hökmü,Allahın şəklidir, üzümə gülür,Tək mənim içimdə bəndə havası,Tək mənim gözümdən ağrı tökülür.
Könlümü açaydım bu şəlaləyə,Bu sellər içimdən axıb keçəydi.Bu güllər əksidir min-min duyğumun,Rəngini sözümə yaxıb keçəydi.
Saçımın ağını aparar leysan,Bəlkə göz qəminə çəməndi dərman!!Bəlkə yol götürdü diz ağrısınıAtdım bu daşları qanadlarımdan!
Torpaqda o qədər bərəkət var ki,Özün öz ovcunda bitə bilərsən,Qapını Əzrayıl döyməzdən qabaqTanrıya qovuşub itə bilərsən!..
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/sabir-rustemxanli-tanriya-qovusmaq
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Divine love
Bu diyari-Kərbəla, bu sən, xudahafiz, Hüseyn.Karivan yolandı Şamə, mən xüdahafiz, Hüseyn.
Qaçdıq qara saçdan ağ saça qədər...Şair qardaşım Məmməd Arazın 70 illiyinə*Ürək o Sahildə bu Sahildədir,
İrvanən və şərurəBir qulaq ver mənə, ey sahibi-əqla və şüura,Gözün aç, seyr elə bu aləmi dəhra və dühura,
GəlsinOturan ağalar duran qazilər,Lənət bu dünyanın işinə gəlsin