Payız gəldi, yenə gəldim dağlara,Bostanların uralanan çağıydı.Bu dünyanın nə ki rəngi, naxşı varBir yamacda sıralanan çağıydı.

Qızıl meşə ağ dumanı darayır,Köçdən qalan yol yoldaşı arayır,Durna səsi, uşaqların harayı...Ürəyimin yaralanan çağıydı.

Meşə yolu xəzan altda itəcək,Dostlar gedib, səsim kimə yetəcək,Nə yazmışam, nə yazmıram bitəcək,Yazdığımın qaralanan çağıydı.

21.X.1990

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring