زآتش گل به اعجاز رخ نیکو برویاندگل از آتش به سحر نرگس جادو برویاند

سپند از آتش و خال از رخ و از دل سویدا رااگر خواهد به حکم گوشه ابرو برویاند

به دست کوته ما ای تغافل پیشه رحمی کنهواس سنبلت وقت است از کف مو برویاند

چه غم دارم گر افتادم زپا در جستجوی او؟هجوم شوق صد بال و پر از بازو برویاند

اگر یک کف عرق زان سنبل تر بر زمین ریزدزمین از هر کف خاکی گل شب بو برویاند

هلاک خواب شیرین خسرو و غافل ازین معنیکه خون بیگناهان خنجر از پهلو برویاند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. خوشا خار سر دیوار و بخت سبز او صائباگر طالع گل ما را به این نیرو برویاند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring