نفس از سینه ام از بس به خون آغشته می آیدسخن از لب مرا بیرون چو خون از کشته می آید

ز اشک و آه مگسل گردل روشن طمع داریکه نبض آن گهر در کف ازین سررشته می آید

شود صاحب بصیرت هر که پوشد دیده از دنیاگشاد این حباب از چشم بر هم هشته می آید

بلای آسمان را از که می آید عنا نداری؟که پرزورست سیلی کز فراز پشته می آید

مظفر می شود هر کس زدنیا روی گردان شددرین پیکار فتح از لشکر برگشته می آید

کدامین شاخ گل دامن کشان زین بزم بیرون شد؟که بوی گل به مغزم از چراغ کشته می آید

کدامین دل زپیچ و تاب گردیده است خون یارب؟که باد امروز از زلفش به خون آغشته می آید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چه نقش تازه ای بر آب زد بیرحمیش صائب؟کز آن کو، نامه بر با نامه ننوشته می آید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love