نفس از توبه صادق دم عیسی گردددست از بیعت تقوی ید بیضا گردد

پرتو شمع محال است به روزن نرسددل چو روشن شود اعضاء همه بینا گردد

گرد عصیان اگر از چهره دل پاک کنیاز فروغ تو زمین آینه سیما گردد

لب اگر از لب پیمانه می بردارینفس پاک تو جان بخش چو عیسی گردد

اگر از جلوه مینا گذرانی خود رافیض نازل به تو از عالم بالا گردد

ملک بیگانه بود بیخبری عاقل راکسی از بهر چه در کشور اعدا گردد؟

دست رغبت ز حنای می گلرنگ بشویتا ز روشن گهری چون ید بیضا گردد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. در حریمی که کشد خط به زمین جبهه عقلکلک صائب ز فضولی است که گویا گردد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets