ز سیما می شود روشندلان را مهر و کین پیداکه در دل هر چه پوشیده است، گردد از جبین پیدا

نسازد پرده شب، گوهر شب تاب را پنهاندل سوزان من باشد ز زلف عنبرین پیدا

چنین گر چاک سازد سینه ها را زلف مشکینشنگردد نافه سربسته در صحرای چین پیدا

یکی صد شد ز خط، حسن لب یاقوت فام اوکه گردد در نگین دان بیشتر حسن نگین پیدا

سخن سنجیده گفتن نیست کار هر تنک ظرفینمی گردد ز هر آب تنک، در ثمین پیدا

به وا کردن ندارد حاجت این مکتوب سر بستهکه گردد تنگدستی بی سخن از آستین پیدا

جگرگاه زمین می شد ز خواب آلودگان خالیاگر آسودگی می بود در روی زمین پیدا

سیه رویی ندارد راستی در پی، نظر واکنکه این معنی ز نقش راست باشد در نگین پیدا

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نبود از درد دین، زین پیش خالی هیچ دل صائببه درمان در زمان (ما) نگردد درد دین پیدا

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love