صائب این بار به صد دست نگه خواهم داشتدل مجروح اگر جان ز عتابش ببرد

چشم شوخ تو محال است که خوابش ببردمگر از مستی سرشار شرابش ببرد

عرق شبنم گل خشک نگشته است هنوزمگذارید که گلچین به شتابش ببرد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بحر اگر از گهر خویش زند جوش گزافطفل اشکم به زبان آید و آبش ببرد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern