آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان راکه چو یعقوب درین کار نظر می بازد

نیست امروز نظر بازی صائب با اشکعمرها رفت که با گریه نظر می بازد

چه عجب دل اگر از شوق جگر می بازد؟نقد جان را به سر شعله شرر می بازد

پیش ما سوخته جانان که نظر می بازیمحرف پروانه مگویید که پر می بازد

پاس گفتار نگهبان حیات ابدستشمع از تیز زبانی است که سر می بازد

چون ز فرهاد نگیرم سند جان سختی؟من که از تاب غمم کوه کمر می بازد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نتوان همچو خضر آب به تنهایی خوردتشنه ما به لب بحر جگر می بازد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love