در گنه اشک ندامت ز جگر برخیزداین سحابی است که از دامن تر برخیزد

باده در چشم و دل پاک پریزاد شودقطره چون در صدف افتاد گهر برخیزد

به شکر یا به نوای شکرین پیونددهر که از خاک چو نی بسته کمر برخیزد

از حریصان نرود حرص زر و سیم به مرگتشنه از خواب همان تشنه جگر برخیزد

غفلت نفس دو بالا شود از موی سفیدسگ محال است که از خواب سحر برخیزد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. خانه کعبه مقصود سویدای دل استگرد هستی اگر از پیش نظر برخیزد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets