کاهلانی که درین ره به هوس می آینددو قدم راه نپیموده به پس می آیند

هست در هرزه درایی خطر راهروانرهزنان بیش به آواز جرس می آیند

برخورند از می جان بخش حیات آن جمعیکه درین نشأه به کار همه کس می آیند

فیض خود سازد اگر ذوق گرفتاری عامهمه مرغان ز گلستان به قفس می آیند

عالم غیب اگر نیست روان بخش، چرامردگان زنده به خواب همه کس می آیند؟

شوخ چشمان که ندارند حیا در دیدهبی طلب در همه بزمی چو مگس می آیند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. اگر از پرده برآیند چنین لاله رخانصائب از پرده برون اهل هوس می آیند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring