درد را سوختگان تو به درمان ندهندجگر تشنه به سرچشمه حیوان ندهند

Kimə ki, tanrıdı eşq, dərdinə dərman neylər?Odlanan sinəsinə çağlayan ümman neylər?

بیقراران تو چون دامن صحرا گیرندخار را فرصت گیرایی دامان ندهند

Əriyib şəbnəmə dönməzsə bu bağda ürəyi,Bilmirəm mən, günəşin təşnəsi insan neylər.

علم رسمی ورق سینه سیه ساختن استعارفان کودک خود را به دبستان ندهند

Bu nə dövrandı, çəyirtkə kimilər yol da kəsir,Eşidə böylə halı, gör ki, Süleyman neylər!

روزگاری است که بی پای ملخ، نزدیکانمور را راه سخن پیش سلیمان ندهند

Tikanın imkanı yoxdur, tuta aşiq ətəyin,Bu gözəllərdən uzaq düşsə, bəs orman neylər?

تا درین باغ چو شبنم نشود آب دلتره به سرچشمه خورشید درخشان ندهند

Elmi alim yazar öz sinəsinin dəftərinə,Əqldən kəm olan insanlara loğman neylər?

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. این چه رسمی است که ارباب سخاوت صائببه کسی تا دل خود را نخورد نان ندهند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Saib, o varlı ki, yoxsul adama pay verdi,Ürəyin, minnət ilə etsə əgər, qan neylər?

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring