باده کو تا به من آن تلخ زبان رام شود؟تلخی می نمک تلخی بادام شود

بوسه در ذائقه اش باده لب شیرین استتلخکامی که بدآموز به دشنام شود

رهنوردان ترا مرگ نگیرد دامنبر شهید تو کفن جامه احرام شود

لب جام از هوس بوسه دهن غنچه کندچون ز می صفحه رخسار تو گلفام شود

موج گرداب نیم، گردش پرگار نیمتا به کی نقطه آغاز من انجام شود؟

شوق دریاکش و در شیشه کم ظرف فلکآنقدر خون جگر نیست که یک جام شود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. تا در آن زلف توان رفت سراسر صائبدل رم کرده چه افتاده به من رام شود؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love