زمانه ساز به رنگ زمانه می گرددپرشکسته خس آشیانه می گردد

ز آه خویش بر آن تندخوی می لرزمکه تیر راست به گرد نشانه می گردد

بس است چین جبینی برای رفتن منکه این سمند به یک تازیانه می گردد

تمام خواب غرورست خواجه، زین غافلکه یک دو هفته دیگر فسانه می گردد

به خارزار تعلق مبند دل زنهارکه بیضه سنگ درین آشیانه می گردد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به صدر مجلس اگر راه من فتد صائبز خاکساری من آستانه می گردد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets