دل شکسته من درد را دوا گیردنمک به دیده من رنگ توتیا گیرد

چنین که من ز لباس تعلق آزادمعجب که پهلوی من نقش بوریا گیرد

به خصم کینه نورزد دل ستمکش منچراغ کشته من جانب صبا گیرد

گر از کمین بناگوش خط برون نایددگر که داد مرا از تو بیوفا گیرد؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چنان رمیده ز آسودگی دلم صائبکه همچو زلف پریشانی از هوا گیرد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets