مرا تعجب از آن پُرحجاب می‌آیدکه در خیال چه سان بی‌نقاب می‌آید

ز نوشخند تو زهر عتاب می‌باردز حرف تلخ تو کار شراب می‌آید

ز روی گرم تو دل‌ها چنان ملایم شدکه زخم آینه بر هم چو آب می‌آید

ز نغمه مستی می می‌کنند مخموراندرین چمن ز هوا کار آب می‌آید

قدم شمرده نهد حسن در قلمرو خطچو عاملی که به پای حساب می‌آید

مگر ز توبه پشیمان شد آن بهار امیدکه رنگ رفته به روی شراب می‌آید

به بر چگونه کشم آن میان نازک راکه در خیال به صد پیچ و تاب می‌آید

مگر ز صبح بنا گوش یار نور گرفتکه بوی یاسمن از ماهتاب می‌آید

حریف عشق نگردیده پرده ناموسکجا نهفتن بحر از حباب می‌آید

ز خط یار نظر بستن اختیاری نیستکه از مطالعه بی‌خواست خواب می‌آید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. جز این که گرد برآرد ز هستیم صائبدگر چه زین دل پر اضطراب می‌آید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love