زبان شکوه به خشم زمانه افزایدکه خس به آتش سوزان زبانه افزاید

مکن ز چرخ شکایت که توسن بد رگلگد به کجروی از تازیانه افزاید

چنین که حرص فلک می افزاید از پیریبه رزق ما چه امیدست دانه افزاید

رسیده است ترا خواب بیخودی جاییکه آگهی ز شراب شبانه افزاید

کند پیاله خون خوردن تو چرخ وسیعبه قدر آنچه ترا باغ وخانه افزاید

اگر ز خواب شکایت به روزگار برمبه رغم من به فسون وفسانه افزاید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز شکر شکوه مزن پیش چرخ دم صائبکه آن بهانه طلب بر بهانه افزاید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern