رسید جان به لبم تا به لب شراب رسیدگسیخت ریشه این نخل تا به آب رسید

به دوستان هوایی مبند دل زنهارکه چشم بد به شراب من از حباب رسید

ز نارسایی بخت سیاه در عجبمکه چون ز کوه صدای مرا جواب رسید

گشود دفتر انصاف خط مهیا شوکه بیحساب ترا نوبت حساب رسید

نکرده است زیان هیچ کس ز سربازیز گل برید چو شبنم به آفتاب رسید

ز پیچ وتاب محبت مپیچ سر زنهارکه دست رشته به گوهر ز پیچ وتاب رسید

به داغ تشنه لبی صبر کن که در محشرتوان به چشمه کوثر ازین سراب رسید

ز باج وخرج مسلم شدن تلافی کردز سیل هرچه به این کشور خراب رسید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. همین ز خاک فرج کامران نشد صائبکه فیض هم به ظهوری ازین جناب رسید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love