چون چشم خوابناک که شوخی ازو چکداز آرمیدن دل من جستجو چکد

آب حیات در قدح خضر خون شودروزی که آب تیغ مرا در گلو چکد

از آب خضر تشنه لبان را شکیب نیستمشکل که خونم از دم شمشر او چکد

صد پیرهن عرق کند از پاکدامنیشبنم اگر به دامن آن گل فروچکد

گلگونه عذار کنندش سمنبرانخونابه ای که از دل بی آرزوچکد

زان دم که چون پیاله مرا چشم باز شدنگذاشتم که باده ز دست سبو چکد

دامن ز رنگ وبوی گل ولاله می کشدچون خون من دلیر بر آن خاک کو چکد

تیغی است آبدار به خونریز سایلانهر آستانه ای که بر او آبرو چکد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب ز دل برون ندهم اشک و آه راآن غنچه نیستم که ز من رنگ وبو چکد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern