داغم چو آفتاب سیاهی پذیر نیستچون صبح چاک سینه من بخیه گیر نیست

این شکر چون کنیم که پهلوی خشک مادر زیر بار منت نقش حصیر نیست

فکر کمین مکن که تماشایی تراپای گریز چون هدف از پیش تیر نیست

آیینه ای کجاست که بر کور باطنانروشن شود که طوطی ما را نظیر نیست

در چشم ما که واله ابروی مصرعیمبین السطور هیچ کم از جوی شیر نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب در آب سیل بشود دست را ز دلاین خانه شکسته عمارت پذیر نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets