اگر کسی متوسل به چاره ساز شودهم از طبیب و هم از چاره بی نیاز شود

هلال سعی کند در کمال خود غافلکه چون تمام شود بوته گداز شود

دهن به ابر گهربار باز کن که صدفبه لب گشودنی از بحر بی نیاز شود

شمار آه به مقدار عقده های دل استبه قدر دانه زبان خوشه را دراز شود

مرا دلی است ز صبح وصال روشنترچگونه سینه من پرده پوش راز شود

کشیده دار عنان سخن که همچون شمعزبان دراز چو گردید خرج گاز شود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به طوف کعبه رود بت در آستین صائبکسی که با خودی خویش در نماز شود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets