دل فسرده ز داغ آتشین عذار شودکه سنگ دیده ور از خرده شرارشود

اگر ز اهل دلی با شکستگی خوش باشکه دل شکسته چو گردد یکی هزار شود

چه غم ز سختی ایام پاک گوهر راکه لعل در جگر سنگ آبدار شود

به جای گرد قیامت ز خاک برخیزدبه این روش اگر آن فتنه جو سوار شود

فروغ روی تو از صد نقاب می گرددمگر عذار ترا شرم پرده شود

ز اتفاق شود دشمن ضعیف قویکه مور در نظر از اجتماع مار شود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نمی توان به سخن زود شد علم صائبکه از هزار یکی بر سخن سوار شود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets