هشیار را خرام تو سر مست می کنداین سیل اگر به کوه رسد پست می کند

تا وا کند نسیم سحرگاه غنچه ایصد عقده باز تاک زبردست می کند

قد ترا به سرو چه نسبت که آب راحیرانی خرام تو پا بست می کند

از خط فزود مستی آن چشم پرخماربادام را بنفشه سیه مست می کند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب من از نظاره ساقی شدم خرابورنه مرا شراب کجا مست می کند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern