می در پیاله کن که گل و لاله می روداین کاروان چو شعله جواله می رود

از ره مرو به زینت دنیا کز این بساطگوهر عنان گسسته تراز ژاله می رود

دلهای شب بنال که از چشم شور صبحگرمی ز گریه واثر از ناله می رود

از اشتیاق روی تو نعلش در آتش استهر شبنمی که بر ورق لاله می رود

از چرخ بد گهر به عزیزان نرفته استظلمی که بر لب تو ز تبخاله می رود

از پاکدامنان نکند حسن احترازماه تمام در بغل هاله می رود

از دل مجو قرار که آن خوش خرام راپای به خواب نرفته ز دنباله می رود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. یک صبح اگر کند ز سر درد گریه ایصائب سیاهی از جگر لاله می رود

Meyi tök cama ki, gül soldu daha, lalə gedər,Bu nə karvandı ki, çöldə elə bil halə gedər.

Yolunu azma bu dünya bəzəyindən ötəri,Gövhər əvvəl yox olar, sonra uçub jalə gedər.

Gecənin qəlbinə dağ çəkdi səhər şölələri,Soyuyar göz yaşı, qəlbdən çəkilib nalə gedər.

Səni görmək həvəsimlə gedir əldən bu ürək,Şeh necə lalə yanağında dönür xalə, gedər.

Qəlbimin yox qərarı, ta yorulunca ayağım,Yenə o afətin ardınca düşüb yola gedər.

Ürəyi pak olan insana açır yar üzünü,Ay da göydən baxaraq yardakı bu hala, gedər.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Bir səhər Saib əgər töksə o göz yaşlarını,Lalənin al yanağında o qara xal, a gedər.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring