آن کس که تمنای بَر و دوش تو داردگر خاک شود دست در آغوش تو دارد

بر چهرهٔ خورشید فروغِ تو گواه استاین چشم پرآبی که در گوش تو دارد

در دولت بیدار دهد غوطه جهان رافیضی که دم صبح بناگوش تو دارد

جوشن چه کند با نظر موی شکافان؟عاشق چه غم از خط زره‌پوش تو دارد؟

شوری که قیامت بودش غاشیه بر دوشدر زیر علم سرو قباپوش تو دارد

از آتش گستاخی می آب نگرددمهری که حیا بر لب خاموش تو دارد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. هر چند ندارد دل صائب خبر از خویشاما خبر از خواب فراموش تو دارد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love