مفت است اگر سنگدلیهای معلمدلجویی اطفال به آدینه گذارد

صائب سخن از مهر همان به که نگویدهر کس که به دلها اثر از کینه گذارد

بی روی تو دل روی به آیینه گذاردچون تشنه که بر ریگ جوان سینه گذارد

هر دست نگارین که برآرد ز بغل سروپیش قد رعنای تو بر سینه گذارد

هر روز نهد بر دل من سنگ ملامتدستی که گهر بر دل گنجینه گذارد

عاشق نشود دور ز معشوق که طوطیزنگار شود روی به آیینه گذارد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. این دست که عشق تو به تاراج برآوردمشکل که به ما خرقه پشمینه گذارد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love