از مستی چشم تو چه تقریر توان کرداین خواب نه خوابی است که تعبیر توان کرد

با دل نگرانی چه قدر راه توان رفتبا پای گرانخواب چه شبگیر توان کرد

کوته بود از ساده دلان خامه تکلیفبر صفحه آیینه چه تحریر توان کرد

شیرازه سیلاب نگردد خس و خاشاکما را چه خیال است که زنجیر توان کرد

می شبنم تلخ است و جگر ریگ روان استاز باده محال است مرا سیر توان کرد

گر جوشن تسلیم بود خواب فراغتدر کام نهنگ و دهن شیر توان کرد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چون اهل دلی نیست درین غمکده صائبدرد دل خود را به که تقریر توان کرد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern