شوریده تر از سیل بهارم چه توان کرددر هیچ زمین نیست قرارم چه توان کرد

چون آبله در ظاهر اگر رنگ ندارمدر پرده غیب است بهارم چه توان کرد

شیرازه نگیرد به خود اوراق حواسمبرهم زده زلف نگارم چه توان کرد

چون گرد ز من نیست اگر پست وبلندمخاک ره آن شاهسوارم چه توان کرد

برهم نزنم دیده ز خورشید قیامتحیرت زده جلوه یارم چه توان کرد

در بیضه چه پرواز کند مرغ چمن گردزندانی این سبز حصارم چه توان کرد

کاری به مرادم نشد از نقش موافقامروز که برگشت قمارم چه توان کرد

چون ماه درین دایره هر چند تمامماز پهلوی خویش است مدارم چه توان کرد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از مشغله مهر ومحبت که فزون بادصائب سرکونین ندارم چه توان کرد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love