دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآیداگر دو روز ز یک مشرق آفتاب برآید

مگر کند عرق شرم پاک نامه ما راوگر نه کیست که از عهده حساب برآید

رسد به ظالم دیگر همان ذخیره ظالمنصیب تیر شود پر چو از عقاب برآید

ز ماهتاب کند شیر مست روی زمین راشب سیاه اگر آن ماه بی نقاب برآید

نبرده است دل از عشق هیچ کس به سلامتز آتشی که ملایم بود کباب برآید

همیشه از نگه گرم عاشق است بر آتشچگونه موی میانش ز پیچ و تاب برآید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فغان که آتش بی زینهار چهره ساقیامان نداد که دود از دل کباب برآید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love