ای زلفت از کمند تمنابلند ترمژگان ز زلف و زلف ز بالا بلندتر

هر چند عمر رشته شود کوته از گرهزلف تو شد ز عقده دلها بلندتر

از سر هوای عشق به سعی سفر نرفتاین شعله شد ز دامن صحرا بلندتر

هرگز گلی به سر نزدم از ریاض وصلپیوسته بود دست من از پا بلندتر

در تنگنای قطره بسر چون برد کسی؟با مشربی ز گردن مینا بلندتر

هر چند نارسایی طالع فزون شودگردد زبان عرض تمنا بلندتر

پوشیده است یوسف ما از فریب نازپیراهنی ز دست زلیخا بلندتر

شد دام زیر خاک ز گرد و غبار خطزلفی که بود از شب یلدا بلندتر

تا چند خاکمال اسیران دهی، بس استخطت شد از غبار دل ما بلندتر

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب شکست اگر چه بود سرمه صداشد از شکست دل سخن ما بلندتر

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love