ای زلف و خط و خال تو از هم کشنده ترمژگان ز چشم و چشم زابرو زننده تر

ابرویی از کمان قضا راست خانه ترمژگانی از خدنگ حوادث رسنده تر

مجنون که بود قافله سالار وحشیانهرگز نداشت ا زتو غزالی رمنده تر

مپسند ناامید مرا از شمیم خویشای بوی نافه تو زآهو دونده تر

در وادیی که عشق مرا جلوه می دهدخارش بود ز پنجه شیران درنده تر

در باغ روزگار ندیده است هیچ کسیک شاخ میوه دار ز من سر فکنده تر

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب چرا شکایت دزدان کند کسی ؟جایی که هست شحنه زدزدان برنده تر!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love