چسان گردد تهی از عقد گوهر سینه دریا؟که هر موج خطر قفلی است بر گنجینه دریا

ندارد تربیت تأثیر در دلهای ظلمانیکه عنبر را نسازد پخته جوش سینه دریا

تپیدن گوهرم را قطره سیماب می سازدچو می افتم به فکر صحبت دیرینه دریا

به وصل گوهر شهوار آسان نیست پیوستنکه هر گرداب باشد مهر بر گنجینه دریا

دل پر خون مرا آزاد کرد از قید خودبینیکه شوید عکس را از چهره ها آیینه دریا

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. میندیش از غبار معصیت با رحمت یزدانکه گردد صاف سیلی از سینه بی کینه دریا

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets