کم نگردید ز خط خوبی روز افزونشسبز درسبز شد از خط رخ گندم گونش

گفتم از خط لب او ترک کند خونخواریتشنه تر گشت ازین سبزه لب میگونش

داشتم از خطش امید خط آزادیسرخط مشق جنون گشت خط شبگونش

هیچ مضمون خط یار ندانستم چیستحسن خط کرد مرابی خبر از مضمونش

سرو چون سبزه خوابیده کشد خط به زمیندرریاضی که کند جلوه قد موزونش

برده از کار مرا لیلی آهوچشمیکه روانی برد ازریگ روان هامونش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. می چکد زهر ز تیغ نگه او صائبتا نهان شد به خط سبز رخ گلگونش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love