چون ماهیان زفلس مده عرض مال خویشمحضر مکن درست به خون حلال خویش

تا کی توان به خرقه صد پاره بخته زد؟یک بخته هم بزن به دهان سؤال خویش

معراج اعتبار مقام قرار نیستچون آفتاب سعی مکن درزوال خویش

از عالم وجود سبکبار می رودپیش از رحیل هرکه فرستاد مال خویش

یوسف ز کاروان تو غارت رسیده ای استمعمور کن جهان ز زکات جمال خویش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. آفت کم است مردم پوشیده حال راصائب برون میار سر از زیر بال خویش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets