افتاد ماه عارض او در وبال خطزلفش هوا گرفت به یک گوشمال خط

منسوخ گشت چون خط کوفی ز خط نسخطغرای چین ابروی او از مثال خط

گر صد هزار تبت وارونه خوانده ایبیرون نمی رود ز ضمیرت ملال خط

قیر دوال پا که شنیدی خط است و بسچند آبروی تیغ بری در زوال خط

خواهد فتاد کوکب بخت بلند تواز آه و دود سوختگان در وبال خط

رحمی به خاکساری عاشق نمی کنیتا روی نازکت نخورد خاکمال خط

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب چه دولتی است که روشن نموده استچشمم سواد خط غبار از خیال خط

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love