نیست امروزی چو شبنم عشق من باروی گلدر حریم بیضه خلوت داشتم با بوی گل

آب چشم بلبلان آیینه داری می کندمی نهد شبنم عبث آیینه بر زانوی گل

در گلستانی که رخسار تو گردد بی نقابرنگ نتواند گرفتن خویش را بر روی گل

عشق در مستی عنان شرم می دارد نگاهناله بلبل نپیچد از ادب با بوی گل

بلبلان چون سر ز زیر بال بیرون آورنددر گلستان که باشد خار همزانوی گل

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فارغم از دور باش خار و منع باغبانمن که از گل قانعم صائب به گفت و گوی گل

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring