نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودممآل خویش می دیدم اگر بیدار می بودم

گرفتم پرده از کار جهان، بی پرده گردیدمچنین رسوا نمی گشتم اگر ستار می بودم

به روی نقطه دل باز می گردید اگر چشممبه گرد خویشتن در طوف چون پرگار می بودم

زناهمواری خود می کشم از آسمان سختینمی خوردم ز سوهان زخم اگر هموار می بودم

تلاش عزت دنیا مرا افکند در خواریعزیز هر دو عالم می شدم گر خوار می بودم

درین مدت که زیر سایه گردون بسر بردمنهالی می شدم گر در ته دیوار می بودم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نمی شد کار من هرگز چنین نامنتظم صائباگر در نظم عالم اندکی در کار می بودم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets