به حرف تلخ ز لبهای یار خرسندمچو طوطیان نبود چشم بر شکر خندم

مرا مکن ز سر کوی خود به خواری دورکه من به یک نگه دور از تو خرسندم

اگر علاقه به مجنون من ندارد عشقچرا از چشم غزالان کند نظربندم

چو سرو و بید ز بی حاصلی کفایت منهمین بس است که آسوده دل ز پیوندم

به خون بیگنهان نیست تشنه غمزه توچنین که من به وصال تو آرزومندم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. رسیده است به جایی جنون من صائبکه هیچ کس ز عزیزان نمیدهد پندم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love