به مجلسی که کشی از نقاب بند آنجاستاره سوخته ای نیست جز سپند آنجا

اسیر بوالعجبی های وادی عشقمکه صید دام نهد در ره کمند آنجا

به کشوری که شکر خنده ات گشاید باردگر سفید نگردد ز شرم قند آنجا

(به خنده لب مگشا پیش قهرمان فلککه خون خورد ز شفق صبح هرزه خند آنجا)

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. هلاک چاشنی کنج آن لبم صائبکه مانده همچو مگس شهد پای بند آنجا)

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love