چون زلف دست بر کمر یار یافتمسر رشته نزاکت ز نار یافتم

چون شبنم به چهره گل جای می دهنداین منزلت ز دیده بیدار یافتم

آخر چو شبنم از اثر صاف طینتیدر پیشگاه خاطر گل بار یافتم

آن دولتی که بال هما صفحه ای ازوستدر زیر چتر سایه دیوار یافتم

میراب زندگی ز حیات ابد نیافتفیضی که من ز چشم گهربار یافتم

طاق پل مجاز، اساس حقیقت استمن ساق عرش را ز سر دار یافتم

از عشق ره به مرتبه حسن برده امآب گهر ز رنگ خریدار یافتم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. تا چشم همچو غنچه گشودم ز یکدگرخود را چو خار بر سر دیوار یافتم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love