وقت است که داغی به دل دام گذارمبرقی شوم و رو به لب بام گذارم

تا چند درین دایره همچون خط پرگارسر در پی آغاز ز انجام گذارم؟

سر رشته گمراهی من در کف من نیستچون خامه به دست دگری گام گذارم

گر چرخ به یک کاسه کند تلخی عالمبیدردم اگر نم به دل جام گذارم

از من خبر دوری این راه مپرسیدچندان نفسم نیست که پیغام گذارم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. شد سرمه ز دشواری این ره نفس برقصائب چه درین دشت بلا گام گذارم؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets