قسم به ساقی کوثر که از شراب گذشتمزباده شفقی همچو آفتاب گذشتم

حجاب چهره مقصود بود شیشه و ساغرنظر بلند شد، ازعالم حجاب گذشتم

کشیده بود به دام فریب، عالم آبمصفای دل مددی کرد، همچو آب گذشتم

ز هر چه داشت رگ تلخیی، امید بریدمچه جای باده گلگون، که از گلاب گذشتم

به خون شرم و حیا می پرید چشم حبابشهزار شکر کز این خونی حجاب گذشتم

اگر چه موج سراب است شیشه خانه مشربرسید جان به لبم تا ازین سراب گذشتم

ز شیشه چون گذرد رنگ می به گرم عنانی؟ز شیشه خانه مشرب به آن شتاب گذشتم

به زور جذبه توفیق و پایمردی همتچو برق و باد ز رطل گران رکاب گذشتم

شراب، خون روان و کباب، خون فسرده استهم از کباب بریدم، هم از شراب گذشتم

عجب که پیرخرابات نگذرد ز گناهمکه من ز باده گلرنگ در شباب گذشتم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. امید هست که در حشر زرد روی نگردمچو من به موسم گل صائب از شراب گذشتم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern