سر به پیش انداختن از بردباری پیشه کنرخنه در بنیاد کوه بیستون زین تیشه کن

بگسل از طول امل سررشته پیوند دلمیوه نخل حیات خویش را بی ریشه کن

چون بود معشوق شیرین، جان شیرین قحط نیستنقد جان چون کوهکن نقل دهان تیشه کن

با پری در شیشه کردن دیو را انصاف نیستعقل را واکن ز سر در کار عشق اندیشه کن

بوی این می خرمن عقل را بر باد دادآنچه کردی در قدح ساقی دگر در شیشه کن

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بوته خاری است صائب چرخ از صحرای عشقگر نداری زهره شیران گذر زین بیشه کن

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love