نیستی چون اهل معنی لب به دعوی وا مکنعیبجویان را به عیب خویشتن گویا مکن

بهر مشتی خون که خواهد خرج خاک تیره شدلب به حرف خونبها چون خودفروشان وا مکن

تا نسازی دامن اطفال را خالی ز سنگاز سواد شهر رو در دامن صحرا مکن

از خرد دورست مس کردن طلای خویش راروی زرد خویش سرخ از باده حمرا مکن

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. تا نسازی جمع صائب دل ز زاد آخرتپشت خود چون سالکان خام بر دنیا مکن

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets