چند آواز تو از بیرون رباید هوش من؟ره نیابد دردرون چون حلقه در گوش من

در میان سرو، قمری دست خود را حلقه کردچند باشد حلقه بیرون در آغوش من؟

چون شراب کهنه ام آسوده در مینا، ولیمی نماید خویش را در کاسه سر، جوش من

کوه را از بردباری گرچه بر سر می نهمسایه دست نوازش برنتابد دوش من

دشمنان را می شود از هیبت من دل دو نیمجوهر تیغ دو دم دارد لب خاموش من

بیش می گردد جنون من ز سنگ کودکاننیستم بحری که از لنگر نشیند جوش من

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چون شکرخندی دهد رو، می شوم صائب غمیننیش چون زنبور در دنبال دارد نوش من

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets