زکات صحت جسم است خسته پرسیدننگاهبانی عمرست پیش پا دیدن

اگر چه خواب ترا نیست بخت بیداریمدار دست ز تمهید چشم مالیدن

به هیچ عذر نمانده است دسترس ما رابه غیر ناخن خجلت زمین خراشیدن

چه میوه های گلوسوز در قفا داردبه خاک ره زر خود چون شکوفه پاشیدن

مشو ز لغزش پا ناامید در ره عشقکه قطع می شود این ره به پای لغزیدن

خموش باش که سنجیدگان عالم راسبکسری است به میزان خویش سنجیدن

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بپوش چشم خود از عیب مردمان صائبترا که نیست میسر برهنه پوشیدن

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets