مرا که دست به خواب است وقت گل چیدنچه دل گشایدم از گرد باغ گردیدن؟

نظر ز روی تو خورشید برنمی دارداگر چه خوب تر از خود نمی توان دیدن

دو شیوه است گل و نرگس ریاض بهشتشنیدن و نشنیدن، ندیدن و دیدن

بپوش چشم ز اوضاع روزگار که نیستلباس عافیتی به ز چشم پوشیدن

ریاض حسن ترا دورباش حاجت نیستکه دست می رود ازکار، وقت گل چیدن

مخند هرزه که از عمر صبح روشن شدکه تیغ رشته عمرست هرزه خندیدن

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. توان ز غره آغاز کارها صائببه روشنایی دل، سلخ عاقبت دیدن

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring