خونابه درد از دل غم پیشه طلب کنآن باده گلرنگ ازین شیشه طلب کن

آن شان عسل را که در آفاق نگنجداز پرده زنبوری اندیشه طلب کن

از جذبه آهن شرر از سنگ برآیددل سخت چو گردید دم از تیشه طلب کن

با مرکب چوبین نتوان رفت به جاییبال و پری از برق درین بیشه طلب کن

سرمایه تشویش بود ملک سلیمانوحدت ز پریخانه اندیشه طلب کن

از دل طلب آن گنج که در عالم گل نیستدر قاف چو نبود پری از شیشه طلب کن

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب نکند حرف اثر در دل سنگینجایی که توان برد فرو ریشه طلب کن

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets