به ستم کی رود از جای دل غم دیده؟این سپندی است که مرگ بسی آتش دیده

زخم ناسور من از حسرت مشک است کبابشانه زلف سیاهش به سمن پیچیده

گوهر راز مرا بر کف اظهار گذاشتدیده اشک فشان از نگه دزدیده

چه غم از ناز خریدار گرانجان دارد؟آن که از گرمی بازار دکان برچیده

از خیال گل رخسار تو هر قطره اشکگل ابری است که در خون شفق غلطیده

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گوهری را که ظفرخان نبود جوهریشنشمارندش ارباب خرد سنجیده

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring