ز رفتن تو ز جسم ضعیف جان رفتههمای از سر این مشت استخوان رفته

دو دولت است که یکبار آرزو دارمتو در کنار من و شرم از میان رفته

به نوبهار چنان غره ای که پنداریکه خار در قدم موسم خزان رفته

امید گوشه چشمم به دستگیری توستکه در رکاب تو از دست من عنان رفته

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کلاه گوشه دودم به عرش ساییده استحدیث عشق تو هرگاه بر زبان رفته

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets